Początki
Nasza szkoła powstała w ciągu zaledwie sześciu miesięcy – od marca do września 1938 roku, a wybudowała ją poznańska firma Bartkowiaka. Aby jednak mogło do tego dojść, Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego podjęło decyzję o utworzeniu Państwowego Liceum i Gimnazjum w Stalowej Woli.
Pierwszym dyrektorem placówki mianowany został przez Kuratorium Okręgu Szkolnego we Lwowie (w okresie międzywojennym nasze tereny były częścią województwa lwowskiego) Witold Habdank-Kossowski, który w czasie
I wojny światowej walczył w Legionach Józefa Piłsudskiego.
Zanim jednak trafił do Stalowej Woli, przez lata uczył w lwowskich szkołach. Od 1 lipca 1938 roku już jako dyrektor szkoły organizował powstające Państwowe Liceum i Gimnazjum w Stalowej Woli nr 616. Kadrę pedagogiczną składającą się z jedenastu nauczycieli wybierał osobiście.
Rok szkolny 1938/1939 rozpoczął się dopiero 17 września ze względu na prace wykończeniowe w budynku szkoły. Msza święta odbyła się w Nisku, ponieważ był tam kościół, w którym uczniowie mogli wziąć udział w nabożeństwie.
Na początku utworzono sześć klas gimnazjalnych i jedną licealną. Ze 185 uczniów w ciągu paru miesięcy liczba wzrosła do 255.
W roku 1939 część uczniów IV klasy gimnazjum i I klasy liceum zmobilizowano jako junaków Przysposobienia Wojskowego do pomocniczej służby wojskowej w koszarach Szkoły Podoficerskiej dla Małoletnich w Nisku.
Wojna i okupacja
Po wybuchu wojny ukryto przed okupantem dokumentację szkolną, księgozbiór biblioteki i pomoce naukowe. W listopadzie 1939 roku Niemcy aresztowali nauczycieli powiatu niżańskiego, w tym Witolda Habdanka-Kossowskiego. Szybko jednak go zwolniono, a niebawem zaczął uczyć razem z żoną na Pławie w trudnych warunkach okupacyjnych.
W tajnym nauczaniu w latach 1940-44 uczyło się 230 gimnazjalistów, a świadectwo dojrzałości uzyskało łącznie 126 uczniów gimnazjum (tzw. mała matura) i liceum. Wśród nich był późniejszy rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, językoznawca polonista, profesor Mieczysław Karaś.
Niedługo po rozpoczęciu działań wojennych Niemcy utworzyli w szkole koszary dla Wehrmachtu, a po wkroczeniu do Stalowej Woli wojsk radzieckich powstał w budynku szpital wojskowy. Ponieważ placówka była zdewastowana, jej uczniowie kontynuowali naukę w dzisiejszej Publicznej Szkole Podstawowej nr 1.
Jeszcze w czasie trwania wojny 20 sierpnia 1944 roku zainaugurowano nowy rok szkolny. W gimnazjum uczyło się wtedy 254 uczniów, a w liceum 41. Do budynku szkoły wrócono dopiero w marcu 1946. I jak przed wojną zaczęli w nim naukę uczniowie gimnazjum i liceum, ale oprócz nich powstała tu także szkoła powszechna dla dzieci.
Już w maju 1947 roku mimo protestów nauczycieli, rodziców uczniów i społeczności stalowowolskiej ze względów politycznych pozbawiono funkcji dyrektora Witolda Habdanka-Kossowskiego. Rok później placówka przyjęła nazwę Szkoły Ogólnokształcącej Stopnia Podstawowego i Licealnego. Rok szkolny 1953/1954 licealiści rozpoczęli w nowym budynku przy ulicy Staszica, w którym do dziś znajduje się liceum ogólnokształcące.
Czasy współczesne
Do reformy oświaty w 1999 roku nasza placówka funkcjonowała jako Szkoła Podstawowa nr 2 im. Marii Skłodowskiej-Curie. Po reformie w budynku placówki powstało Gimnazjum nr 2, które do roku 2005 współistniało z wygasającą szkołą podstawową. W tym samym roku Gimnazjum nr 2 przyjęło imię Jana Pawła II. Ostatni gimnazjaliści opuścili szkołę w czerwcu 2019 roku, ale dwa lata wcześniej zaczęła się odradzać szkoła podstawowa. Początkowo były w niej tylko trzy klasy: 0, 1 i 4. W roku szkolnym 2025/2026 rozpoczęło naukę 518 uczniów.
Od 2017 roku placówka ma nazwę Publiczna Szkoła Podstawowa z Oddziałami Mistrzostwa Sportowego nr 2 im. Jana Pawła II.
(przy pisaniu korzystano z artykułu Mariusza Potasza pt.”70 lat tradycji”, który ukazał się w nr. 38 tygodnika „Sztafeta” w dniu 18 września 2008 r.).
(EŁ)